 |
| Edward Stachura (1937 - 79) Źródło zdjęcia |
Dzisiaj mija 75 lat od dnia urodzin Edwarda Stachury, polskiego poety, pisarza, pieśniarza, niepokornego wędrowca. Urodził się 18 sierpnia 1937 w polskiej rodzinie emigrantów we Francji. Rodzina wróciła do Polski po wojnie w 1948 r. W 1957 roku opublikował pierwsze poematy. W latach 1957-1960 studiował romanistykę na KUL potem na Uniwersytecie Warszawskim. W ramach stypendium (1969-1970) studiował w Meksyku literaturę na tamtejszym UNAM. Często podróżował między innymi do Syrii, Norwegii, Francji, USA, Kanady, Meksyku. Napisał między innymi: "Jeden dzień" (opowiadania, 1962), "Cała jaskrawość" (powieść, 1969), "Siekierezada" (powieść, 1971) zekranizowana w 1985 roku przez Witolda Leszczyńskiego, "Missa pagana" (1978), "Fabula rasa" (proza, 1979). W 1979 roku popełnił samobójstwo w swoim mieszkaniu w Warszawie.
Przypomnijmy sobie kilka jego utworów.
Wędrówką życie jest człowieka
Wędrówką życie jest człowieka;
Idzie wciąż,
Dalej wciąż,
Dokąd? Skąd?
Dokąd! Skąd!
Jak zjawa senna życie jest człowieka;
Zjawia się,
Dotknąć chcesz,
Lecz ucieka?
Lecz ucieka!
To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił
Jednak iść! Przecież iść!
Będę iść!
To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił,
Będę szedł! Będę biegł!
Nie dam się!
Wędrówką jedną życie jest człowieka;
Idzie tam,
Idzie tu,
Brak mu tchu?
Brak mu tchu!
Jak chmura zwiewna życie jest człowieka!
Płynie wzwyż,
Płynie w niż!
Śmierć go czeka?
Śmierć go czeka!
To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił!
Jednak iść! Przecież iść!
Będę iść!
To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił,
Będę szedł! Będę biegł!
Nie dam się!
