czwartek, 14 sierpnia 2014

Danuta Stenka, Flirtując z życiem





Słowo „gwiazda” uległo obecnie znacznej dewaluacji i kojarzy się z paniami i panami ustawiającymi się na jak największej ilości ścianek i bywającymi na rekordowej liczbie imprez. Koniecznym elementem dzisiejszego „gwiazdorstwa” jest również sprzedawanie swojego życia prywatnego, co może budzić niesmak, ale jak dotąd jest wielu chętnych do przekraczania kolejnych granic w odzieraniu swego życia z prywatności.

Na szczęście są też aktorzy, którzy koncentrują się na swojej działalności artystycznej i nie pozwalają mediom na zbyt wiele. Do takich osób należy Danuta Stenka, aktorka znana głownie ze wspaniałych ról dramatycznych w teatrze i filmie, chociaż dzięki komedii romantycznej „Nigdy w życiu” poznaliśmy również jej komediowe oblicze.

 Żywię duży szacunek dla dokonań aktorskich pani Stenki, dlatego też z dużą przyjemnością sięgnęłam po książkę „Flirtując z życiem”, która jest zapisem rozmów Łukasza Maciejewskiego i Danuty Stenki. Rozmowy dotyczą życia, pracy, wspomnień z dzieciństwa, opisują karierę zawodową naszej bohaterki, ale przede wszystkim to zapis jej pasji do wykonywania swojego zawodu, chęci do eksperymentowania z formą i niezamykania się w rutynie nabytych umiejętności scenicznych. Aktorka, oprócz ról klasycznych, uczestniczyła bowiem w najlepszych spektaklach awangardowych twórców teatralnych, takich jak Krzysztof Warlikowski, Grzegorz Jarzyna czy Maja Kleczewska.  

Oglądanie pracy Danuty Stenki na scenie i na ekranie jest przyjemnością podobnie jak lektura książki, którą stworzyła wraz z Łukaszem Maciejewskim. Ich rozmowa jest dociekliwa, pełna interesujących refleksji, ale nie ma natrętnych pytań i zbaczania w sfery prywatne. Bohaterka ma szansę z prostotą opowiedzieć o swoim dzieciństwie w kaszubskiej wiosce Gowidlin wypełnionym ciepłem i życzliwością najbliższych. Aktorka opowiada także o swojej drodze do zawodu aktora, która nie była dla niej wcale oczywista i skierowanie na te tory zawdzięcza swoim przyjaciołom.

Zaskoczył mnie fakt, że Danuta Stenka nie jest absolwentką żadnej z polskich szkół aktorskich, lecz trzyletniego Studium Aktorskiego, które działało przy Teatrze Wybrzeże. W Polsce jest to sytuacja dość wyjątkowa, gdyż większość aktorów ma za sobą studia magisterskie, ale np. w USA już nie jest to nic dziwnego, gdyż najwięksi aktorzy są w dużej mierze absolwentami jedynie kursów aktorskich. Przykład Danuty Stenki być może jest koronnym dowodem na to, iż aktorstwo to sfera, w której szkoła nie jest najważniejsza. Mimo braku pięcioletnich studiów aktorskich może się ona poszczycić statusem gwiazdy Teatru Narodowego i aktorki wskazywanej często jako wzór profesjonalizmu i przygotowania do wykonywanej pracy.

Danuta Stenka dość późno zaczęła grać w filmie (dopiero po trzydziestce) i choć osiągnęła całkiem sporo, to jednak mam wrażenie, że polskie kino i telewizja nie wykorzystują jej potencjału. Szkoda, ale może jeszcze nie wszystko stracone, a ta książka pozwoli jej się przypomnieć polskim reżyserom i producentom.

 Wydawałoby się, że kobieta z tak dużymi osiągnięciami zawodowymi, prowadząca poukładane i udane życie osobiste jest dzieckiem szczęścia. Ale Danuta Stenka odważyła się przyznać do trudnego okresu w życiu, gdy dopadła ją depresja. To ważne, że osoby, których osiągnięcia i pozycja zawodowa jest niepodważalna mówią o tej chorobie, która w dzisiejszych, trudnych, nastawionych na sukces i zysk czasach, dotyka coraz więcej osób. Dzięki takim wyznaniom być może niektórzy maluczcy przełamią swój wstyd i pójdą do specjalisty, aby odzyskać radość życia. 

Ten osobisty wywiad czyta się naprawdę świetnie. Nie jest to książka skandalizująca, mająca na celu wywlekanie prywatnych spraw aktorki. Książka pozwala nam poznać Danutę Stenkę bliżej i dzięki niej być może część osób zrozumie, że gwiazdą się jest nie wtedy, gdy takiego określenia użyje jedna czy dwie kolorowe gazety, lecz wtedy, gdy za nazwiskiem i rozpoznawalną twarzą idzie również pokaźny dorobek życia zawodowego. A oprócz tego Danuta Stenka to po prostu kobieta z klasą.
 
 

 
Danuta Stenka (ur. 1961) - polska aktorka. Absolwentka Studium Aktorskiego przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984). Aktorka teatrów: Współczesnego w Szczecinie (1984-1988), Nowego w Poznaniu (1988-1991), warszawskich: Dramatycznego (1991-2001), Rozmaitości (2001-2003) i Narodowego (od 2003). Laureatka wielu nagród m.in. Nagrody im. Wyspiańskiego (1988), Opolskich Konfrontacji Teatralnych (1988, 1989, 1990), Kaliskich Spotkań Teatralnych (1989, 1990), Wielkiego Splendora (2003), Fenomenu „Przekroju" (2010). Za rolę Bradshaw w Zwycięstwie Barkera w reż. Heleny Kaut-Howson (2003) otrzymała Paszport „Polityki" (2004). Laureatka Nagrody im. Zelwerowicza za rolę Ellidy Wangel w Kobiecie z morza Ibsena w reż. Roberta Wilsona (2006). Odznaczona Medalem „Gloria Artis" (2011). Strona internetowa artystki jest tu.



 

Autor: Danuta Stenka, Łukasz Maciejewski
Wydawnictwo: Znak (litera nova)
Rok wydania: 2013
Liczba stron: 288
  

8 komentarzy:

  1. To jedna z moich ulubionych polskich aktorek - mądra i piękna. Rzadko idzie to w parze. Jako Judyta świetna, ale jej twarz to także np. Generałowa w "Katyniu".

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Danuta Stenka to klasa sama w sobie. Bardzo ją cenię i koniecznie musze ją zobaczyć na scenie Teatru Narodowego.

      Usuń
  2. Bardzo się cieszę z tej recenzji... Skoro pani Danuta potwierdziła swoją klasę, to chętnie i ze spokojnym sercem sięgnę:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli lubisz Danutę Stenkę ta książka na pewno przypadnie Ci do gustu. :)

      Usuń
  3. Nie wiedziałam, że Danuta Stenka ukończyła tylko trzyletnie Studium Aktorskie. Muszę przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie to też była nowość. :) Polecam.

      Usuń
  4. Stenka to aktorka, która się wyróżnia w tłumie dzisiejszych głównie serialowych aktoreczek.
    Lubie i cenię ją sobie odkąd zobaczyłam ją w "Bożej podszewce" - jej aktorstwo zrobiło na mnie duże wrażenie. To nie lala, nie cukierkowata postać tylko kobieta z krwi i kości. I niech taka zostanie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, Danuty Stenki zdecydowanie nie można zaliczyć do kategorii "serialowych aktoreczek". :) To świetna aktorka i interesująca kobieta.

      Usuń

Ze względu na nasilony ostatnio napływ spamu, możliwość komentowania przez użytkowników anonimowych została zablokowana.
Niestety, nie zawsze jestem w stanie od razu odpowiedzieć na komentarz. Dziękuję za wyrozumiałość i komentowanie. :)

Autorzy

Agopsowicz Monika Albaret Celeste Albom Mitch Alvtegen Karin Austen Jane Babina Natalka Bachmann Ingeborg Baranowska Małgorzata Becerra Angela Beekman Aimee Bek Aleksander Bellow Saul Bennett Alan Bobkowski Andrzej Bogucka Maria Bonda Katarzyna Brabant Hyacinthe Braine John Brodski Josif Calvino Italo Castagno Dario Cegielski Tadeusz Cejrowski Wojciech Cherezińska Elżbieta Cleeves Ann Courtemanche Gil Crummey Michael Cusk Rachel Czapska Maria Czarnyszewicz Florian Dallas Sandra de Blasi Marlena Didion Joan Dmochowska Emma Doctorow E.L. Domańska-Kubiak Irena Dostojewska Anna Drinkwater Carol Drucka Nadzieja Druckerman Pamela Dunlop Fuchsia Edwardson Ake Evans Richard Fadiman Anne Faulkner William Fiedler Arkady Fletcher Susan Fogelström Per Anders Fønhus Mikkjel Fowler Karen Joy Franzen Jonathan Frayn Michael Fryczkowska Anna Gaskell Elizabeth Gilmour David Giordano Paolo Goetel Ferdynand Goethe Johann Wolfgang Gołowkina Irina Grabowska-Grzyb Ałbena Grabski Maciej Green Penelope Grimes Martha Grimwood Ken Gunnarsson Gunnar Gustafsson Lars Gutowska-Adamczyk Małgorzata Guzowska Marta Hagen Wiktor Hamsun Knut Hejke Krzysztof Herbert Zbigniew Hill Susan Hoffmanowa Klementyna Holt Anne Hovsgaard Jens Hulova Petra Ishiguro Kazuo Iwaszkiewicz Jarosław Iwaszkiewiczowa Anna Jaffrey Madhur Jakowienko Mira Jamski Piotr Jaruzelska Monika Jastrzębska Magdalena Jersild Per Christian Jörgensdotter Anna Jurgała-Jureczka Joanna Kaczyńska Marta Kallentoft Mons Kanger Thomas Kanowicz Grigorij Karon Jan Karpiński Wojciech Kaschnitz Marie Luise Kolbuszewski Jacek Komuda Jacek Kościński Piotr Kowecka Elżbieta Kraszewski Józef Ignacy Kroh Antoni Kruusval Catarina Krzysztoń Jerzy Kuncewiczowa Maria Kutyłowska Helena Lackberg Camilla Lanckorońska Karolina Lander Leena Larsson Asa Lehtonen Joel Lupton Rosamund Lurie Alison Ładyński Antonin Łopieńska Barbara Łozińska Maja Łoziński Mikołaj Mackiewicz Józef Magris Claudio Malczewski Rafał Maloney Alison Małecki Jan Manguel Alberto Mankell Henning Mann Wojciech Mansfield Katherine Marai Sandor Marias Javier Marinina Aleksandra Marklund Liza Marquez Gabriel Masłoń Krzysztof Mazzucco Melania Meder Basia Meller Marcin Meredith George Michniewicz Tomasz Miłoszewski Zygmunt Mitchell David Mizielińscy Mjaset Christer Mrożek Sławomir Mukka Timo Murakami Haruki Musierowicz Małgorzata Musso Guillaume Muszyńska-Hoffmannowa Hanna Nair Preethi Nesbø Jo Nicieja Stanisław Nothomb Amelie Nowakowski Marek Nowik Mirosław Obertyńska Beata Oksanen Sofi Ossendowski Antoni Ferdynand Paukszta Eugeniusz Pawełczyńska Anna Pezzelli Peter Pilch Krzysztof Platerowa Katarzyna Plebanek Grażyna Płatowa Wiktoria Proust Marcel Pruszkowska Maria Pruszyńska Anna Quinn Spencer Rabska Zuzanna Rankin Ian Rejmer Małgorzata Reszka Paweł Rutkowski Krzysztof Rylski Eustachy Sadler Michael Safak Elif Schirmer Marcin Seghers Jan Sobański Antoni Staalesen Gunnar Stanowski Krzysztor Stasiuk Andrzej Stec Ewa Stenka Danuta Stockett Kathryn Stulgińska Zofia Susso Eva Sypuła-Gliwa Joanna Szabo Magda Szarota Piotr Szczygieł Mariusz Szejnert Małgorzata Szumska Małgorzata Terzani Tiziano Theorin Johan Thompson Ruth Todd Jackie Tomkowski Jan Tristante Jeronimo Tullet Herve Velthuijs Max Venclova Tomas Venezia Mariolina Vesaas Tarjei Wachowicz-Makowska Jolanta Waltari Mika Wałkuski Marek Wańkowicz Melchior Warmbrunn Erika Wassmo Herbjørg Wasylewski Stanisław White Patrick Wiechert Ernst Wieslander Jujja Włodek Ludwika Zevin Gabrielle Zyskowska-Ignaciak Katarzyna
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...