poniedziałek, 14 marca 2011

Jo Nesbø, Pancerne serce



Tak się złożyło, że w krótkim odstępie czasu przeczytałam pierwszą i ostatnią jak dotychczas książkę z cyklu o Harrym. Jestem jednak pewna, że na pewno przeczytam pozostałe, mimo że w „Pancernym sercu” jest wiele odniesień do wydarzeń, których jeszcze nie poznałam. Widzę ogromną różnicę w porównaniu do „Człowieka - nietoperza” - pierwszej książki z cyklu. Obecnie, Nesbø to mój faworyt, jeśli chodzi o skandynawskie kryminały.

Po rozwiązaniu sprawy Bałwana, która w koszmarny sposób dotknęła Harry’ego i jego najbliższych, komisarz Hole porzuca pracę i wyjeżdża do Hongkongu. Stacza się na dno, żyjąc z dnia na dzień, szukając zapomnienia w hazardzie i oparach opium, ścigany przez tamtejszą mafię.

Tymczasem w Oslo zostają zamordowane dwie młode kobiety. Podobny, unikalny wręcz sposób dokonania zabójstw wskazuje na tego samego sprawcę - obie dziewczyny mają w ustach dwadzieścia cztery rany powstałe od tajemniczego narzędzia zbrodni. Szef Wydziału Zabójstw w Oslo pozostający w ostrym starciu ze specjalną jednostką policji KRIPOS, która planuje przejęcie najpoważniejszych spraw kryminalnych w kraju, decyduje się ściągnąć do Norwegii jedynego człowieka specjalizującego się w seryjnych mordercach - Harry'ego Hole. Wysłanniczką policji jest piękna Kaja Solness, ale ani jej uroda, ani sprawa nie przekonuje Harry’ego do powrotu. Kaja używa innego argumentu, aby skłonić go do przyjazdu do Norwegii.

Po jego przybyciu do kraju w niesamowity sposób ginie jedna z parlamentarzystek. Harry mimo początkowych oporów postanawia włączyć się w śledztwo, gra również swoją grę z bezwzględnym, dążącym po trupach do celu Mikaelem Bellmanem, szefem KRIPOS. Okazuje się, że łańcuch ofiar jeszcze się nie skończył, a wszystkie ślady prowadzą do odludnego górskiego schroniska i Konga, przypominającego piekło.

Wiele się dzieje w tej książce, może nawet zbyt wiele. Popełniane zbrodnie są coraz bardziej okrutne. Ścigany przestępca wydaje się być nieuchwytny. W tle rozgrywają się też wątki poboczne, bardzo zresztą rozbudowane: rywalizacja wydziałów policji norweskiej o palmę pierwszeństwa w rozwiązywaniu najważniejszych spraw kryminalnych, trudne sprawy rodzinne Harry’ego, pojawienie się nowej kobiety w życiu komisarza…

Harry Hole to twardziel, po raz kolejny wydobywa się cało z najgorszych opresji, co jest – przyznajmy – trochę naciągane. Wydaje się, że można było nieco okroić kilka wątków bez szkody dla akcji kryminału. Jednak mimo tego wątkowego rozbuchania autor panuje nad wszystkimi zwrotami akcji, a „Pancerne serce” pozostaje świetną lekturą. Jedynym zarzutem może być zbyt duża brutalność niektórych scen. 



Jo Nesbø (ur. 1960) – norweski pisarz oraz muzyk. Nesbø urodził się w Oslo. Pisze głównie powieści kryminalne, jest także autorem tekstów w zespole Di derre, w którym gra i śpiewa.
Nesbø jest autorem cyklu powieści kryminalnych, w których głównym bohaterem jest policjant Harry Hole. Za swą debiutancką powieść Człowiek - nietoperz Nesbø otrzymał literacką Nagrodę Rivertona
oraz Szklany Klucz, obydwie przyznawane za najlepsze powieści kryminalne. Z kolei za powieść Czerwone gardło otrzymał w 2000 r. nagrodę norweskich księgarzy. W 2004 r. książka ta została wybrana najlepszym norweskim kryminałem wszechczasów. W 2007 powieść Czerwone gardło pojawiła się jako kandydatka do nagrody Złoty Sztylet za najlepszą powieść kryminalną, przetłumaczoną na język angielski. Strona internetowa Autora: www.jonesbo.com


Moja ocena: 4,5 / 6


Autor: Jo Nesbo
Tytuł oryginalny: Panserhjerte
Wydawca: Wydawnictwo Dolnośląskie
Tłumacz: Iwona Zimnicka
Liczba stron: 536
Rok wydania: 2010

2 komentarze:

  1. Aż chciałoby się powiedzieć, przyjaciele Harry'ego Hole są moimi przyjaciółmi :)).
    Fajnie, że Nesbo Ci podpasował i zazdroszczę, że tyle dobra przed Tobą.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja też się cieszę. Czas oczekiwania na następne przygody Harry'ego nie będzie się dłużył :)))

    OdpowiedzUsuń

Ze względu na nasilony ostatnio napływ spamu, możliwość komentowania przez użytkowników anonimowych została zablokowana.
Niestety, nie zawsze jestem w stanie od razu odpowiedzieć na komentarz. Dziękuję za wyrozumiałość i komentowanie. :)

Autorzy

Agopsowicz Monika Albaret Celeste Albom Mitch Alvtegen Karin Austen Jane Babina Natalka Bachmann Ingeborg Baranowska Małgorzata Becerra Angela Beekman Aimee Bek Aleksander Bellow Saul Bennett Alan Bobkowski Andrzej Bogucka Maria Bonda Katarzyna Brabant Hyacinthe Braine John Brodski Josif Calvino Italo Castagno Dario Cegielski Tadeusz Cejrowski Wojciech Cherezińska Elżbieta Cleeves Ann Courtemanche Gil Crummey Michael Cusk Rachel Czapska Maria Czarnyszewicz Florian Dallas Sandra de Blasi Marlena Didion Joan Dmochowska Emma Doctorow E.L. Domańska-Kubiak Irena Dostojewska Anna Drinkwater Carol Druckerman Pamela Dunlop Fuchsia Edwardson Ake Evans Richard Fadiman Anne Faulkner William Fiedler Arkady Fletcher Susan Fogelström Per Anders Fønhus Mikkjel Fowler Karen Joy Franzen Jonathan Frayn Michael Fryczkowska Anna Gaskell Elizabeth Gilmour David Giordano Paolo Goetel Ferdynand Goethe Johann Wolfgang Gołowkina Irina Grabowska-Grzyb Ałbena Grabski Maciej Green Penelope Grimes Martha Grimwood Ken Gunnarsson Gunnar Gustafsson Lars Gutowska-Adamczyk Małgorzata Guzowska Marta Hagen Wiktor Hamsun Knut Hejke Krzysztof Herbert Zbigniew Hill Susan Hoffmanowa Klementyna Holt Anne Hovsgaard Jens Hulova Petra Ishiguro Kazuo Iwaszkiewicz Jarosław Iwaszkiewiczowa Anna Jaffrey Madhur Jakowienko Mira Jamski Piotr Jaruzelska Monika Jastrzębska Magdalena Jersild Per Christian Jörgensdotter Anna Jurgała-Jureczka Joanna Kaczyńska Marta Kallentoft Mons Kanger Thomas Kanowicz Grigorij Karon Jan Karpiński Wojciech Kaschnitz Marie Luise Kolbuszewski Jacek Komuda Jacek Kościński Piotr Kowecka Elżbieta Kraszewski Józef Ignacy Kroh Antoni Kruusval Catarina Krzysztoń Jerzy Kuncewiczowa Maria Kutyłowska Helena Lackberg Camilla Lanckorońska Karolina Lander Leena Larsson Asa Lehtonen Joel Lupton Rosamund Lurie Alison Ładyński Antonin Łopieńska Barbara Łozińska Maja Łoziński Mikołaj Mackiewicz Józef Magris Claudio Malczewski Rafał Maloney Alison Małecki Jan Manguel Alberto Mankell Henning Mann Wojciech Mansfield Katherine Marai Sandor Marias Javier Marinina Aleksandra Marklund Liza Marquez Gabriel Masłoń Krzysztof Mazzucco Melania Meder Basia Meller Marcin Meredith George Michniewicz Tomasz Miłoszewski Zygmunt Mitchell David Mizielińscy Mjaset Christer Mrożek Sławomir Mukka Timo Murakami Haruki Musierowicz Małgorzata Musso Guillaume Muszyńska-Hoffmannowa Hanna Nair Preethi Nesbø Jo Nicieja Stanisław Nothomb Amelie Nowakowski Marek Nowik Mirosław Obertyńska Beata Oksanen Sofi Ossendowski Antoni Ferdynand Paukszta Eugeniusz Pawełczyńska Anna Pezzelli Peter Pilch Krzysztof Platerowa Katarzyna Plebanek Grażyna Płatowa Wiktoria Proust Marcel Pruszkowska Maria Pruszyńska Anna Quinn Spencer Rabska Zuzanna Rankin Ian Rejmer Małgorzata Reszka Paweł Rutkowski Krzysztof Rylski Eustachy Sadler Michael Safak Elif Schirmer Marcin Seghers Jan Sobański Antoni Staalesen Gunnar Stanowski Krzysztor Stasiuk Andrzej Stec Ewa Stenka Danuta Stockett Kathryn Stulgińska Zofia Susso Eva Sypuła-Gliwa Joanna Szabo Magda Szarota Piotr Szczygieł Mariusz Szejnert Małgorzata Szumska Małgorzata Terzani Tiziano Theorin Johan Thompson Ruth Todd Jackie Tomkowski Jan Tristante Jeronimo Tullet Herve Velthuijs Max Venclova Tomas Venezia Mariolina Vesaas Tarjei Wachowicz-Makowska Jolanta Waltari Mika Wałkuski Marek Wańkowicz Melchior Warmbrunn Erika Wassmo Herbjørg Wasylewski Stanisław White Patrick Wiechert Ernst Wieslander Jujja Włodek Ludwika Zevin Gabrielle Zyskowska-Ignaciak Katarzyna
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...