sobota, 16 marca 2013

Teatr Lalka, „Co słychać”




Parę tygodni temu wybraliśmy się całą rodziną na spektakl pt. „Co słychać” warszawskiego teatru Lalka, który swoją premierę miał w dniu 14 lutego 2013 r. Przedstawienie przeznaczone jest dla dzieci w wieku od 1 do 5 lat, trwa 45 minut. 

Sztuka prezentuje widzom typową rodzinę, czyli mamę, tatę, dwie córki, która bardzo się nudzi podczas deszczu. Obie córki się kłócą, tata jest nieobecny myślami, a mama ogranicza się do najbardziej typowych rozmów, które przez swoją powtarzalność zatraciły pierwotne znaczenie, jak choćby tytułowe „Co słychać?”. Poza powtarzaniem ogranych formułek i pytań członkowie rodziny właściwie ze sobą nie rozmawiają. Czy może być inaczej? Czy córki mogą ciekawie spędzić czas z rodzicami i nie zabijać czasu ciągłymi kłótniami o drobiazgi?


Aktorzy zabierają widzów w podróż, której warunkiem jest wyobraźnia, czas i chęć bycia z sobą i wspólnej zabawy. W przedstawieniu tym zresztą nie chodzi o określoną fabułę. Dużo tu skojarzeń, dźwięków, obrazów, które mają pobudzić wyobraźnię. Spektakl pokazuje, że dzięki wyobraźni nasze życie może być o wiele bogatsze; bogatsze nie w sensie materialnym, bo nie chodzi tu o gadżety i najnowocześniejsze zabawki czy atrakcyjne filmy, ale bogatsze w sensie duchowym, przyczyniające się do rozwijania wspólnoty, jaką powinna być rodzina. Śmiem twierdzić, że rodzice również mogą znaleźć wiele inspiracji dla siebie, a najmłodsza widownia nie jest jedynym odbiorcą tego przedstawienia. Jego przesłanie uświadamia (a przynajmniej powinno uświadomić) rodzicom, że dziecku nie są potrzebne do szczęścia kolejne przedmioty. One potrzebują czasu spędzonego z rodzicami, miłości, rozmów, zabawy, które wzmocnią więź między członkami rodziny.



Przedstawienie zostało zorganizowane na scenie foyer teatru. Maluchy mogły siedzieć na materacach na podłodze lub na kolankach u mamy lub taty (najmłodsze wybierały zwykle tę drugą opcję). Niektóre ze scen wzbudzały żywą reakcję widowni. Bardzo pomysłowe było również wykorzystanie efektów wizualnych i dźwiękowych. Po spektaklu, najmłodsi widzowie mogą udać się na scenę i poznać szczegóły techniczne spektaklu w bezpośrednim kontakcie z aktorami. 



To było pierwsze teatralne doświadczenie naszego synka i pewna jestem, że nie ostatnie. Gorąco polecam! Warto obejrzeć to przedstawienie ze swoim dzieckiem. My czekamy na kolejne propozycje teatru Lalka oraz innych warszawskich teatrów przeznaczone dla najmłodszych.



Tytuł spektaklu: Co słychać
Autorzy: Agata Biziuk, Agnieszka Makowska
Reżyseria: Agata Biziuk
Obsada: Aneta Harasimczuk, Agnieszka Mazurek, Magdalena Mioduszewska, Andrzej PerzynaScenografia: Katarzyna Proniewska-Mazurek
Muzyka: Mateusz Czarnowski
Ruch sceniczny: Anita Podkowa
Animacje: Katarzyna Proniewska – Mazurek, Michał Sapieha

Zdjęcia pochodzą ze strony internetowej Teatru Lalka

3 komentarze:

  1. Bardzo miło wspominam swoje dziecięce doświadczenia teatralne, mam nadzieję, że twój synek też będzie miał piękne wspomnienia. Proste prawdy są chyba najtrudniej dostrzegalne, jakże często rodzice wiedząc nie potrafią zrozumieć, że dziecku potrzeba czasu i zainteresowania.

    OdpowiedzUsuń
  2. Też mam nadzieję, że zaszczepiamy Małemu bakcyla teatralnego :) Szukając kulturalnej rozrywki dla niego byłam pod dużym wrażeniem ilości imprez organizowanych z myślą o dzieciach. Wiem, że mieszkając w Warszawie jestem w dużej mierze uprzywilejowana łatwym dostępem do wszelkich kulturalnych atrakcji, ale nie spodziewałam się, że tak dużo się dzieje. Inna sprawa, że trzeba umieć wybierać, bo można się sparzyć. W ten weekend poszliśmy na teatrzyk cieni i to już była niestety chałtura :(

    OdpowiedzUsuń
  3. No tak - mieszkając w stolicy jest się szczęściarzem. Ja zazdroszczę też ilości teatrów dla dorosłych, zawsze można coś wybrać, choć i tutaj można się sparzyć. Wystarczy przejrzeć repertuar, który aż pęka w szwach od sztuk lekkich, łatwych i niewymagających używania szarych komórek. A ja jakaś dziwna jestem, bo od czasu do czasu lubię je przewietrzyć. W przyszłym tygodniu wybieram się na Chorego z urojenia (i mam nadzieję, że to nie będzie kulą w płot).

    OdpowiedzUsuń

Ze względu na nasilony ostatnio napływ spamu, możliwość komentowania przez użytkowników anonimowych została zablokowana.
Niestety, nie zawsze jestem w stanie od razu odpowiedzieć na komentarz. Dziękuję za wyrozumiałość i komentowanie. :)

Autorzy

Agopsowicz Monika Albaret Celeste Albom Mitch Alvtegen Karin Austen Jane Babina Natalka Bachmann Ingeborg Baranowska Małgorzata Becerra Angela Beekman Aimee Bek Aleksander Bellow Saul Bennett Alan Bobkowski Andrzej Bogucka Maria Bonda Katarzyna Brabant Hyacinthe Braine John Brodski Josif Calvino Italo Castagno Dario Cegielski Tadeusz Cejrowski Wojciech Cherezińska Elżbieta Cleeves Ann Courtemanche Gil Crummey Michael Cusk Rachel Czapska Maria Czarnyszewicz Florian Dallas Sandra de Blasi Marlena Didion Joan Dmochowska Emma Doctorow E.L. Domańska-Kubiak Irena Dostojewska Anna Drinkwater Carol Druckerman Pamela Dunlop Fuchsia Edwardson Ake Evans Richard Fadiman Anne Faulkner William Fiedler Arkady Fletcher Susan Fogelström Per Anders Fønhus Mikkjel Fowler Karen Joy Franzen Jonathan Frayn Michael Fryczkowska Anna Gaskell Elizabeth Gilmour David Giordano Paolo Goetel Ferdynand Goethe Johann Wolfgang Gołowkina Irina Grabowska-Grzyb Ałbena Grabski Maciej Green Penelope Grimes Martha Grimwood Ken Gunnarsson Gunnar Gustafsson Lars Gutowska-Adamczyk Małgorzata Guzowska Marta Hagen Wiktor Hamsun Knut Hejke Krzysztof Herbert Zbigniew Hill Susan Hoffmanowa Klementyna Holt Anne Hovsgaard Jens Hulova Petra Ishiguro Kazuo Iwaszkiewicz Jarosław Iwaszkiewiczowa Anna Jaffrey Madhur Jakowienko Mira Jamski Piotr Jaruzelska Monika Jastrzębska Magdalena Jersild Per Christian Jörgensdotter Anna Jurgała-Jureczka Joanna Kaczyńska Marta Kallentoft Mons Kanger Thomas Kanowicz Grigorij Karon Jan Karpiński Wojciech Kaschnitz Marie Luise Kolbuszewski Jacek Komuda Jacek Kościński Piotr Kowecka Elżbieta Kraszewski Józef Ignacy Kroh Antoni Kruusval Catarina Krzysztoń Jerzy Kuncewiczowa Maria Kutyłowska Helena Lackberg Camilla Lanckorońska Karolina Lander Leena Larsson Asa Lehtonen Joel Lupton Rosamund Lurie Alison Ładyński Antonin Łopieńska Barbara Łozińska Maja Łoziński Mikołaj Mackiewicz Józef Magris Claudio Malczewski Rafał Maloney Alison Małecki Jan Manguel Alberto Mankell Henning Mann Wojciech Mansfield Katherine Marai Sandor Marias Javier Marinina Aleksandra Marklund Liza Marquez Gabriel Masłoń Krzysztof Mazzucco Melania Meder Basia Meller Marcin Meredith George Michniewicz Tomasz Miłoszewski Zygmunt Mitchell David Mizielińscy Mjaset Christer Mrożek Sławomir Mukka Timo Murakami Haruki Musierowicz Małgorzata Musso Guillaume Muszyńska-Hoffmannowa Hanna Nair Preethi Nesbø Jo Nicieja Stanisław Nothomb Amelie Nowakowski Marek Nowik Mirosław Obertyńska Beata Oksanen Sofi Ossendowski Antoni Ferdynand Paukszta Eugeniusz Pawełczyńska Anna Pezzelli Peter Pilch Krzysztof Platerowa Katarzyna Plebanek Grażyna Płatowa Wiktoria Proust Marcel Pruszkowska Maria Pruszyńska Anna Quinn Spencer Rabska Zuzanna Rankin Ian Rejmer Małgorzata Reszka Paweł Rutkowski Krzysztof Rylski Eustachy Sadler Michael Safak Elif Schirmer Marcin Seghers Jan Sobański Antoni Staalesen Gunnar Stanowski Krzysztor Stasiuk Andrzej Stec Ewa Stenka Danuta Stockett Kathryn Stulgińska Zofia Susso Eva Sypuła-Gliwa Joanna Szabo Magda Szarota Piotr Szczygieł Mariusz Szejnert Małgorzata Szumska Małgorzata Terzani Tiziano Theorin Johan Thompson Ruth Todd Jackie Tomkowski Jan Tristante Jeronimo Tullet Herve Velthuijs Max Venclova Tomas Venezia Mariolina Vesaas Tarjei Wachowicz-Makowska Jolanta Waltari Mika Wałkuski Marek Wańkowicz Melchior Warmbrunn Erika Wassmo Herbjørg Wasylewski Stanisław White Patrick Wiechert Ernst Wieslander Jujja Włodek Ludwika Zevin Gabrielle Zyskowska-Ignaciak Katarzyna
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...